تکفیر اهل قبله ممنوع

تکفیر اهل قبله ممنوع

امام اعظم ابوحنیفه (رح)می‌فرماید: «لا نکفر احدا من اهل القله بذنب مالم یستحله»؛ ما هیچ کس از اهل قبله را به سبب گناه و معصیت آن تکفیر نمی‌کنیم تا زمانی که آن را حلال نداند.

امام ابوحنیفه حتی می‌فرمایند: ما نحوه برخورد با خوارج را از علی (رض) آموختیم که ایشان خوارج را تکفیر نکردند و حتی برای آن‌ها از کلمه اخواننا استفاده نمودند.

این اصلی از اصول اهل سنت و جماعت است. خوارج معتقدند که با ارتکاب معصیت و گناه، انسان از اسلام خارج می‌شود، ولی اهل سنت این عقیده را رد کرده‌اند و تا زمانی که آن فرد مرتکب، گناهش را حلال (اذالم یستحلها) نداند، کافر نمی‌شود، یعنی تا زمانی که انکار ضرورت دین را در پی نداشته باشد، تکفیر نمی‌شود.

امام اعظم ابوحنیفه در شرح فقه اکبر و شیخ ابوالحسن اشعری در حواشی شرح عقاید، نظریه اهل سنت و جماعت را بیان کرده‌اند: «و من قواعد اهل السنة و الجماعة ان لا یکفروا احد من اهل القبلة» شرح العقاید النسفیه ص121-شرح التحریرج3 ص318«و سیاقها عن ابی حنیفه و لا نکفر اهل القبله بذنب انتهی فقیده بالذنب فی عباره الامام واصله فی حدیث ابی داود»؛ از قوانین و قواعد اهل سنت این است که کسی را تکفیر نکنند.

در شرح عقائد نسفی و شرح تحریر، جلد سوم، صفحه 318. این مضمون از امام ابو حنیفه نقل شده است که ما از اهل قبله کسی را که مرتکب گناهی شود، کافر نمی‌دانیم. البته در آن قید «بذنب» وجود دارد و غالباً این قید بنا بر حدیث «ابوداود» آمده است. به هر صورت، هیچ مسلمانی را به علت ارتکاب گناه نباید کافر دانست. هر چند وی مرتکب گناه کبیره هم شده باشد، به شرطی که مرتکب کفر و شرک نشده باشد. منظور از گناه و معصیت، آن گناهی است که به حد کفر نرسد. لذا منظور از اهل قبله کسانی هستند که منکر ضروریات دین و اسلام نشده باشند.

ملا علی قاری در شرح فقه اکبر می‌فرماید:اعلم ان المراد باهل القبله الذین اتفقوا علی ما هومن ضروریات الدین کحدوث العالم و حشر الاجساد و علم الله تعالی بالکلیات و الجزئیات و ما اشبه ذلک من المسائل المهمات فمن واظب طول عمره علی الطاعات و العبادات مع اعتقاد قدم العالم و نفی الحشر-ا و نفی علمه سبحانه و تعالی بالجزئیات لایکون من اهل القبله و ان المراد بعدم تکفیر احد من اهل القبله عند اهل السنه انه لا یکفر احد مالم یوجد شیء من امارات الکفر و علاماته و لم یصدر عنه شی من موجباته. جواهرالفقه ج 1 ص 33 “خوب بدانید که مراد از اهل قبله کسانی‌اند که به ضروریات دین، مثل حدوث عالم، حشر اجساد و علم و آگاهی خدا به کلیات و جزئیات و مانند آن‌ها از مسائل و غیره ایمان داشته باشد و هر کس با آن که مدت طولانی در طاعت و عبادت به سر ببرد، ولی به قدم عالم، نفی حشر اجساد و یا نفی علم خدا به جزئیات قائل باشد، او از اهل قبله نیست. اهل سنت تا زمانی اهل قبله را تکفیر نمی‌کنند که ضروریات دین را منکر نشوند به هر صورت، تکفیر کردن مسلمان کار بس دشواری است که نباید به آن روی آورد.”

به همین منظور، امام مالک می‌فرماید: اگر 99 درصد احتمال کفر کسی را می‌دهید و فقط یک درصد احتمال ایمان او وجود دارد، به علت حسن ظن به مسلمان، باید عمل او را بر مؤمن حمل کرد.

ادامه تکفیر اهل قبله ممنوع…

درباره ی ماموستا ایوب رزم

مطلب پیشنهادی

کمک به نیازمندان دوره بیستم

کمک به نیازمندان دوره بیستم

کمک به نیازمندان دوره بیستم در مورخ 99/6/2 تهیه گردید و پخش مواد غذایی برای …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *