قالب وردپرس افزونه وردپرس

تنها پاسخ قوم لوط چه بود؟

تنها پاسخ قوم لوط چه بود؟

الحمد لله رب العالمين، والصلاة والسلام على خاتم الأنبياء والمرسلين، المبعوث رحمة للعالمين، محمد وعلى آله وصحبه أجمعين.
أما بعد: السلام علیکم ورحمة الله وبرکاته

ملحدین می‌گویند: «این پاسخ‌ها در سه آیهٔ زیر، بایستی یکسان می‌بودند؛ زیرا از عبارت «پاسخ قومش جز این نبود»، استفاده شده است {مَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إلَّا…}، یعنی: تنها جواب قوم لوط؛ اما الفاظ در آیات نشان می‌دهند که این پاسخ‌ها متفاوت است و این تفاوت، نشان از تناقض در قرآن دارد!

{ما كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلاَّ أَن قَالُواْ أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ} (اعراف/۸۲).

«پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند آنان را از شهرتان بيرون كنيد زيرا آنان كسانی هستند كه به پاكى تظاهر می‌کنند.»

{فمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَن قَالُوا أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِّن قَرْيَتِكُمْ إِنَّهُمْ أُنَاسٌ يَتَطَهَّرُونَ} (نمل/۵۶)

«و پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند خاندان لوط را از شهرتان بيرون كنيد كه آنها مردمى هستند كه به پاكى تظاهر مى‏‌نمايند.»

{أئِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ وَتَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمُ الْمُنْكَرَ فَمَا كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ إِلَّا أَنْ قَالُوا ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ} (عنکبوت/۲۹)

«آيا شما با مردها آمیزش می‌کنید و راه را قطع مى‌نمائید و در محافل خود کاری پلیدی مى‌‏كنيد و پاسخ قومش جز اين نبود كه گفتند اگر راست مى گويى عذاب الله را براى ما بياور.»

جواب شبهه، روش اول:

این شبهه زمانی می‌تواند حقیقت داشته باشد که عبارات و کلمات سؤال‌کننده (لوط علیه السلام) قبل از «ما كَانَ جَوَابَ قَوْمِهِ» دقیقاً یکسان باشد؛ اما بعد از بررسی این آیات متوجه می‌شویم که عبارات با هم تفاوت دارند، پس نتیجه می‌گیریم که این انذارها در سه زمان متفاوت توسط لوط علیه السلام انجام شده است، زیرا از کلمات و عبارات متفاوتی در انذار استفاده شده است.

عبارت قبل از آیهٔ ۸۲ سورهٔ الاعراف؛

{و لُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بهَِا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ الْعَلَمِينَ(۸۰) إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شهَْوَةً مِّن دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ(۸۱)}

عبارت متفاوت: «بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ»

عبارت قبل از آیهٔ ۵۶ سورهٔ النمل؛

{و لُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَ تَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ وَ أَنتُمْ تُبْصِرُونَ(۵۴) أَئنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الرِّجَالَ شهَْوَةً مِّن دُونِ النِّسَاءِ بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجهَلُونَ(۵۵)}

عبارت متفاوت: «وَ أَنتُمْ تُبْصِرُونَ»

عبارت متفاوت: «بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجهَلُونَ»

عبارت قبل از آیهٔ ۲۹ سورهٔ العنکبوت؛ {ولُوطًا إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ إِنَّكُمْ لَتَأْتُونَ الْفَاحِشَةَ مَا سَبَقَكُم بِهَا مِنْ أَحَدٍ مِّنَ الْعَلَمِينَ(۲۸)}

عبارت متفاوت: «وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فىِ نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ»

نتیجه:

همان طور که مشاهده می‌فرمایید، سؤال‌کننده (لوط علیه السلام) با سه کلمهٔ متفاوت «مُّسْرِفُونَ» در سوره الاعراف، «تَجهَلُونَ» در سوره النمل، «نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ» در سوره العنکبوت، قوم خود را مخاطب انذارهایش قرار داده و هر بار ویژگی متفاوتی از عمل زشت‌شان را رونمائی فرموده است.

در ادامه و طی روش دوم، خواهیم دید که قوم لوط نیز جواب‌های متفاوتی را گفته‌اند.

پس وقتی که کانون کلمات در سؤالات متفاوت است و در هربار، ویژگی متفاوتی برای عمل قبیح قوم لوط ارائه شده است («مُّسْرِفُونَ» در سوره الاعراف، «تَجهَلُونَ» در سوره النمل، «نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ» در سوره العنکبوت)، پس پاسخ‌ها نیز بایستی با توجه به نوع کلمات و مخاطب در زمان‌های متفاوت، متفاوت باشد.

جواب شبهه، روش دوم:

حال می‌خواهیم جواب‌های قوم لوط را به انذار‌های متفاوت لوط (علیه السلام) بررسی می‌کنیم.

در آیهٔ ۸۱ سورهٔ الاعراف؛ لوط (علیه السلام) خطاب به قومش می‌فرماید: «أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ» و همهٔ آن‌ها را «مسرف» خطاب می‌فرماید، به‌خاطر «الْفَاحِشَةَ» (لواط) و قومش با همدیگر گفت‌وگو کردند و تنها این جواب را در مقابل کلمات لوط (علیه السلام) گفتند: «أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْيَتِكُمْ» (آنان را از شهرتان بيرون كنيد)، به ضمیر جمع و غایب «هُم» در «أَخْرِجُوهُم» که به لوط (علیه السلام) و خانواده و پیروانش و نیز ضمیر جمع و مخاطب «کُم» در «قَرْيَتِكُمْ» که به قوم مسرف لوط بر می‌گردد و به اینکه آنان در حال گفت‌وگو با یکدیگر هستند، توجه نمایید.

در آیهٔ ۵۵ سورهٔ النمل، لوط (علیه السلام) خطاب به قومش می‌فرماید: «أَنتُمْ قَوْمٌ تَجهَلُونَ» و همهٔ آن‌ها را «جاهل» خطاب می‌فرماید، به‌خاطر «الْفَاحِشَةَ» (لواط)

و قومش با همدیگر گفت‌وگو کردند و تنها این جواب را در مقابل کلمات لوط (علیه السلام) گفتند: «أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِّن قَرْيَتِكُمْ» (خانوادهٔ لوط را از شهرتان بيرون كنيد)، در این آیه نیز، به «آل لوط» که فقط به خانوادهٔ لوط (علیه السلام) بر می‌گردد و نیز به ضمیر جمع و مخاطب «کُم» در «قَرْيَتِكُمْ» که به قوم جاهل لوط بر می‌گردد و در حال گفت‌وگو هستند توجه نمایید.

در آیهٔ ۲۹ سوره العنکبوت، لوط (علیه السلام) خطاب به قومش می‌فرماید: «وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فىِ نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ» (و راه [توالد و تناسل‏] را قطع مى‏‌کنيد و در محفل عمومى خود [در انظار يكديگر] اين كار بسيار زشت را مرتكب مى‌‏شويد) و همهٔ آن‌ها را اهل «منکر» خطاب می‌فرماید، به‌خاطر «الْفَاحِشَةَ» (لواط) و قومش خطاب به ایشان – لوط (علیه السلام) – گفتند: «ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ» (اگر تو از راستگويانى، عذاب الله را براى ما بياور)، «نَا» در «ائْتِنَا» به قوم اهل منکر لوط بر می‌گردد و «تَ» به خود لوط (علیه السلام) بر می‌گردد.

نتیجه:

در سورهٔ الاعراف، قوم لوط با هم حرف می‌زنند‌ که شما، «هُم» (لوط علیه السلام و خانواده و پیروانش) را از شهرتان (قریتکم) اخراج کنید. در سورهٔ النمل، قوم لوط با هم حرف می‌زنند که شما «آل لوط» (خانواده لوط) را از شهرتان (قریتکم) اخراج کنید. در سورهٔ العنکبوت، قوم لوط (نَا) در «ائْتِنَا» با لوط (علیه السلام) به تنهایی حرف می‌زنند (تَ).

پس برای هر انذار و سؤال با کلمات و خطاب‌های متفاوت در زمان‌های متفاوت، جواب متفاوت و خاص و منحصر بفردی از طرف قوم لوط ارائه شده است.

  • در مقابل خطاب «مُّسْرِفُونَ»، جواب «أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْيَتِكُمْ»؛ سورهٔ الاعراف،
  • در مقابل خطاب «تَجهَلُونَ»، جواب «أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِّن قَرْيَتِكُمْ»؛ سوره النمل،
  • در مقابل خطاب «وَ تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَ تَأْتُونَ فىِ نَادِيكُمُ الْمُنكَرَ»، جواب «ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِن كُنتَ مِنَ الصَّادِقِينَ»؛ سوره العنکبوت، ارائه شده است.

و در نتیجه، هم سؤالات و هم جواب‌ها، به‌خاطر مخاطبین و خطاب‌ها و افراد مورد نظر، خاص و متفاوت و منحصر بفرد هستند. به‌عبارتی، هر سؤالی با خطاب ویژهٔ خود دارای تنها جوابی خاص و منحصر به خود است.

در این سه موضع، اسراف و جهل و منکربودن لواط مشخص شده است که سؤالات را متفاوت ساخته است و ضمایر «هم، کم، نا، ت» و کلمهٔ «آل» جواب‌ها را نیز به وسیلهٔ نشان‌دادن گفت‌وگو با هم و یک‌بار با خطاب‌قرار‌دادن خود ایشان، لوط (علیه السلام)، و یک‌بار با خطاب‌قرار‌دادن خانوادهٔ ایشان و یک‌بار نیز با خطاب‌قرار‌دادن پیروان و خانوادهٔ ایشان، متفاوت کرده است.

نتیجهٔ نهایی از برآیند روش‌های اول و دوم:

الف: در سورهٔ الاعراف، لوط (علیه السلام) برای انذار قومش به‌خاطر عمل قبیح لواط، با مخاطب‌قراردادن آن‌ها با عبارت «بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ مُّسْرِفُونَ» آن‌ها را متوجه ذات مسرفانه عملشان فرمود و قوم لوط بعد از اینکه با همدیگر به گفت‌وگو پرداختند، در مقابل این انذار گفتند: «أَخْرِجُوهُم مِّن قَرْيَتِكُمْ»؛ آن‌ها – لوط (علیه السلام) و خانواده و پیروانش را که خواستار پاکی هستند – را از دیارتان اخراج کنید.

ب: در سورهٔ النمل، لوط (علیه السلام) در انذار قومش به‌خاطر عمل قبیح لواط، با مخاطب‌قراردادن آن‌ها، با عبارت «بَلْ أَنتُمْ قَوْمٌ تَجهَلُونَ» آن‌ها را متوجه ذات جاهلانهٔ عملشان فرمود و قوم لوط بعد از اینکه با همدیگر به گفت‌وگو پرداختند، در مقابل این انذار گفتند: «أَخْرِجُوا آلَ لُوطٍ مِّن قَرْيَتِكُمْ»؛ خانوادهٔ لوط را از دیارتان اخراج کنید.

ج: در سورهٔ العنکبوت، لوط (علیه السلام) در انذار قومش به‌خاطر عمل قبیح لواط، با مخاطب‌قراردادن آن‌ها با عبارت «تَقْطَعُونَ السَّبِيلَ وَتَأْتُونَ فِي نَادِيكُمُ الْمُنْكَرَ»، آن‌ها را متوجه ذات منکر عملشان فرمود و قوم لوط با لوط (علیه السلام) در پاسخ انذار ایشان، به خود ایشان گفتند: «ائْتِنَا بِعَذَابِ اللَّهِ إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ»؛ برای ما از اللّه درخواست عذاب کن، اگر راست می‌گویی!

یعنی: «سه پرسش و انذار متفاوت با سه پاسخ و واکنش متفاوت»

والسلام علیکم ورحمة الله وبرکاته

محمّد عزیز فتحی

درباره ی ماموستا ایوب رزم

مطلب پیشنهادی

اسلام ستیزان

تاجیکستان مدینه فاضله اسلام ستیزان

تاجیکستان مدینهٔ فاضلهٔ اسلام ستیزان امروزه، تاجیکستان با حاکمیت سکولارها و اسلام‌ستیزان به رهبری امامعلی …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *