قالب وردپرس افزونه وردپرس

انجام صله رحم واجب بوده و قطع آن حرام است

انجام صله رحم بر خویشاوندان اطلاق می گردد و آنها کسانی هستند کە در میان ایشان و انسان نسبتی فامیلی هست؛ فرق نمی کند کە از آنان ارث می برد یا نمی برد، وهمچنین فرقی نمی کند ذی محرم باشند یا نباشند و گفتە شدە: «ایشان فقط محارم می باشند» کە قول اول صحیح است. صلە رحم واجب است.

انجام صله رحم واجب است

امام قرطبی در تفسیرخود نقل نمودە کە امت بر واجب بودن صلە رحم و حرام بودن قطع آن اتفاق نظر دارند. برای اینکە دلایل قطعی از کتاب و سنت در این مورد وجود دارد. در «التبیین المحارم» گفتە شده: دربارە رحمی کە صلە آن واجب است اختلاف می باشد، گروهی گفتە اند: شامل نزدیکان ذی رحم محرم می باشد و دیگران گفتە اند: شامل همە نزدیکان اعم از محرم وغیر محرم می شود. نووی در شرح مسلم گفتە است: قول دوم درست است و بە درستی آن بە احادیث استناد کردە است. آری درجە آنها متفاوت است، دربارە پدر و مادر از دیگر محارم شدیدتر است و دربارە ایشان بە نسبت سایر محارم سفارش بیشتری شدە است و در احادیث بە این اشارە شدە است.

حضرت ابوهریرە (رض) روایت می کند از پیامبر خدا شنیدم کە می فرمودند: «من سرە ان یبسط لە فی رزقه، وان ینسا لە فی اثرە فلیصل رحمه». یعنی: «کسی کە می خواهد خداوند رزق او را زیاد گرداند، و عمر او را طولانی کند پس باید صلە رحمی را بجای آورد». امام ترمذی این حدیث را حسن دانستە و از وجهی دیگر روایت کردە که: «ان صلە الرحم محبە فی الاهل، مثراە فی المال، منساە فی الاثر».  یعنی: «همانا صلە رحم باعث محبت خانوادە وزیاد شدن وبرکت در مال، وطولانی شدن عمر می شود».

این زیادت عمر کنایە از برکت در عمر بە سبب توفیق بە اطاعت و استفادە از وقت در آنچە کە در آخرت بە او نفع می رساند، و حفظ عمرش از ضایع شدن در غیر اینها می باشد، و مانند این، آنچە است کە از نبی (ص) آمدە کە عمر امت من نسبت بە عمر امت های گذشتە کم است. خلاصە سخن این کە صلە رحم سببی برای توفیق در طاعت و نگهداری از معصیت است، کە بعد از وی تذکرە خوبی از او باقی می ماند پس گویا نمردە است.

جزاء از جنس عمل است، پس کسی کە صلە رحم نماید خداوند او را بە عمر مبرم می رساند، و کسی کە صلە رحم را قطع نماید خداوند عمر اضافی او را از او قطع می نماید. در حدیثی ابوهریرە (رض) روایت کردە کە رسول خدا (ص) فرمودە اند: «چون خداوند مخلوقات را خلق کرد و از خلق کردن آن فارغ شد «رحم» (بە عنوان یکی از مخلوقات) برخواست و گفت: این مقام کسی است کە از قطع رحم بە تو پناە آوردە است. خداوند فرمود: بلی، آیا راضی نمی شوی کە بپیوندم با کسی کە بە تو (رحم) می پیوندد و بگسلم از کسی کە از تو (رحم) می گسلد و قطع می گردد؟ گفت آری. فرمود: پس برای تو محقق

است. سپس نبی (ص) فرمودند: اگر می خواهید (این را بدانید) این ایات را بخوانید:  “آیا اگر روی گردان شوید، جز این انتظار دارید کە در زمین فساد کنید و پیوند خویشاوندی میان خویش را قطع کنید؟”.

امام قرطبی گفتە است: صلە رحم بر دو نوع است: 1-عمومی 2- خصوصی

1- صلە رحم عمومی: صلە رحمی دینی است و صلە رحم دینی با دوستی و نصیحت، عدالت و انصاف، قیام بە حقوق واجب و مستحب واجب می باشد.

2-اما صلە رحم خصوصی: پس نفقە کردن بر نزدیکان و جویای حال آنان بودن، چشم پوشی از لغزشهای آنان و تفاوت گذاشتن در مراتب استحقاق آنها است، یعنی اول نزدیکتر و بعد نزدیکتر بعدی.

فقها کیفیت صلە رحم را بیان کردە و گفتە اند: صلە رحم واجب است، اگر چە با سلام و درود باشد یا با هدیە و یاری و هم نشینی و مکالمە و لطف کردن و یا احسان نمودن. دیدار آنها باعث زیادی محبت می شود، بنابراین با نزدیکان هر جمعە یا هر ماە (حداقل) دیدار نمائید، و حاجت آنان را رد نکنید چون این از قطع کردن صلە رحمی است.

مراد از صلە رحمی این نیست کە فقط بە دیدار کسانی برویم کە بە دیدار ما می آیند، زیرا این برابری است، بلکە صلە رحم این است کە بە دیدار کسانی برویم کە از ما بریدە و بە دیدارمان نمی آیند. امام بخاری و دیگران روایت کردە اند کە «لیس الواصل بالمکافی ولکن الواصل الذی اذا قطعت رحمە وصلها». یعنی: «وصل کنندە کسی نیست کە بە دیدار کسی کە بە دیدار او آمدە می رود بلکە وصل کنندە و بجای آورندە صلە رحم کسی است کە بە دیدار کسی کە پیوند خود را با او قطع نمودە و بە دیدارش نمی آید برود».

کلمە «قطعت» در بعضی روایات بە ضم اول آن و کسر دوم آن بنا بر مجهول ضبط شدە است و اکثر بە دو فتحە آمدە است و معنایش چنین است: هرکس کە بە دیدار کسانی کە با او رفت وآمد دارند، می رود این برابری و عملی همانند او انجام دادن است نە صلە رحم. لیکن کسی صلە رحم را بجای می آورد کە بیشتر بە دیدار نزدیکان می رود چون در حدیث از ابوهریرە (رض) آمدە است کە گفتە است: «من نزدیکانی دارم کە با آنان صلە رحمی می نمایم ولی آنها با من قطع رابطە می کنند بە آنان نیکی می نمایم ولی آنان بە من بدی می کنند در برابرشان بردباری می نمایم ولی آنان با من جاهلانە رفتار می کنند. آن حضرت (ص) فرمود: “اگر تو واقعا چنان باشی کە می گویی، گویا خاکستر داغ را بە ایشان می خورانی و تا همینگونە باشی همیشە خداوند تو را بر ایشان یاری می دهد”».

درباره ی ماموستا ایوب رزم

مطلب پیشنهادی

اسلام چنین به زن می نگرد

آری اسلام چنین به زن می نگرد

آری اسلام چنین به زن می نگرد … ۱دین مبین اسلام نسبت بە زن لطف …

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *